SI - terapia

Zaburzenia przetwarzania sensorycznego to deficyt polegający na niewłaściwym odbieraniu bodźców, ich interpretacji i łączennia (integracji) w całościowy obraz. Dysfunkcje Integracji Sensorycznej (DIS) powodują niewłaświe reakcje dziecka. Zaburzenia występują stosunkowo często, jednak mogą dawać różne symptomy i występować w różnym nasileniu.

Doktor A. Jean Ayres była pierwszą, która opisała problemy sensoryczne jako rezultat nieefektywnego przetwarzania neurobiologicznego. Podczas swojej praktyki obserwowała i przebadała setki dzieci, na podstawie własnych badań opracowała teorię Integracji Sensorycznej oraz stworzyła narzędzie diagnostyczne.

Objawy zaburzeń Integracji Sensorycznej.

Jeśli Twoje dziecko:

- bardzo nie lubi być dotykane, ma problemy z myciem buzi, czesaniem włosów, obcinaniem paznokci, toleruje tylko miękkie tkaniny;
- albo nie zauważa, że woda w kranie jest zbyt gorąca, ma silną potrzebę dotykania wszystkiego, również jedzenia rzeczy niejadalnych, nie zwraca uwagi na zbyt ostry smak;
- często się potyka, przewraca, wpada na meble;
- wciska się w wąskie szczeliny, uwielbia otulać się ciasno kocem lub kołdrą, zbyt mocno ściska rodzeństwo (kolegów);
- ma trudności z nauką jazdy na rowerze, zapinia guzików, wiązania butów;
- ma trudności z koncentracją;
- bardzo długo zasypia i łatwo się wybudza;
- mogłoby cały czas huśtać się na huśtawce, kręcić się na karuzeli np. zwisając głową w dół;
- albo bardzo nie lubi huśtawek, nie lubi być podnoszone, ma trudności z przeskakiwaniem obunóż, cierpi na chorobę lokomocyjną;
- często zatyka uszy albo robi dużo hałasu wokół siebie;
- mruży oczy, narzeka na zbyt mocne światło albo zdaje się nie zauważać przedmiotów, nie dotrzega różnic, wpatruje się w migające światła;
- ma zaburzenia mowy (opóźnienia w rozwoju mowy);
- je tylko wybrane produkty (waski zakres tolerowanych pokarmów)
być może problemem jest niewłaściwe przetwarzanie sensoryczne.

Jeśli któreś z powyższych objawów (lub kilka z nich) zauważasz u swojego dziecka, to prawdopodobnie ma ono także trudności z nawiązywaniem relacji, zabawami w grupie, nauką w szkole. Rozwiązaniem jest terapia SI, która pomoże Twojemu dziecku osiągnąć maksiumum swoich możliwości i cieszyć się dzieciństwem.

Diagnoza

Diagnoza składa się z 3 części:

1. Rozmowa z rodzicami (opiekunami) dziecka, podczas której rodzic opowiada o trudnościach dziecka, terapeuta natomiast prowadzi wywiad na temat wcześniejszego rozwoju, przebiegu ciąży, przebytych chorobach dziecka itp.
Rodzicu, przypomnij sobie jak zachowywało się Twoje dziecko gdy było niemowlakiem - czy spało bardzo dużo, czy często płakało a wy spędzaliście długie godziny nosząc je na rękach, czy maluch raczkował, kiedy zaczął chodzić, czy mowa rozwijała się prawidłowo. Podczas wywiadu terapeuta będzie także potrzebował informacji na temat występujących alergii.

2. Obserwacja swobodnego zachowania dziecka, Obserwacja Kliniczna i Testy Integracji Sensorycznej. Dzięki tym narzędziom terapeuta może określić poziom zintegrowania poszczególnych układów sensorycznych i dostrzec te, które nie działają prawidłowo. Rodzicu, przychodząc z dzieckiem na diagnozę postaraj się w miarę możliwości, aby Twoje dziecko było w dobrej kondycji; przed diagnozą warto odpuścić sobie bieganinę po sklepach, wizytę w supermarkecie. Być może warto też zrezygnować ten jeden raz z dodatkowego angielskiego, czy wizyty w "małpim gaju". Jeśli Twój maluch lubi drzemać w ciągu dnia - nie umawiaj się na diagnozę tuż przed porą drzemki:)

3. Omówienie diagnozy, przedstawienie planu terapii, diety sensorycznej.
Podczas tego spotkania terapeuta wyjaśni Wam, na czym polegają problemy Waszego dziecka, abyście mogli spojrzeć na jego trudności i zachowanie z innej strony. Terapeuta przedstawi program terapii oraz przekaże zalecenia do pracy w domu. W trakcie spotkania będziecie mogli zadać wszystkie nurtujące Was pytania.
Rodzicu, w terapii bardzo ważne jest, abyś dobrze zrozumiał na czym polega problem Twojego dziecka, gdyż dzięki temu będzie Ci łatwiej pomagać swojemu dziecku w pokonywaniu trudności. Bardzo ważne jest też, abyś przestrzegał zaleceń terapeuty, ponieważ to dzięki Waszej współpracy dziecko ma największą szansę na sukces.

Terapia

Terapia SI odbywa się na sali wyposażonej w specjalistyczny sprzęt. Sala do terapii jest miejscem przyjemnym, gdzie dzieci chętnie włączają się do aktywności proponowanych przez terapeutę. Terapia jest swojego rodzaju zabawą, ale to terapeuta dostosowuje ilość i rodzaj bodźców dostarczanych dziecku, tak, aby wyćwiczyć jego mózg do prawidłowego odbierania i przetwarzania bodźców zmysłowych. Podczas terapii dzieci huśtają się, skaczą, rzucają i pokonują tory przeszkód, często nie zdając sobie sprawy z tego, jak ciężką pracę wykonuje ich układ nerwowy. Dzięki odpowiednim zadaniom o wzrastającym stopniu trudności dziecko jest aktywne i coraz chętniej eksploruje otaczający je świat. Sukcesy podczas terapii podnoszą samoocenę i pozytywnie wpływają na zachowanie dziecka, także poza salą.